Έχουμε κοινή καταγωγή με τους χιμπατζήδες;

eccehomo

  Με τη ανακάλυψή του λοιπόν ο Δαρβίνος μπορεί να βοήθησε την επιστημονική κοινότητα, παράλληλα όμως δημιούργησε, όπως ήταν φυσικό, και νέες διχογνωμίες, τόσο για το αν ο άνθρωπος μπορεί να είναι απόγονος των πιθήκων, όσο και για το αν πράγματι είναι. Στο ερώτημα ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι απαντά ή ίδια η υπόσταση της θεωρίας της εξέλιξης. Αν δεν το ισχυριζόταν δεν θα υπήρχε και η θεωρία της εξέλιξης.

  Τα ευρήματα όμως των απολιθωμάτων αφήνουν ένα τεράστιο χρονικό κενό και είναι το κρισιμότερο στην θεωρία της εξέλιξης. Αυτό το κενό περιλαμβάνει τα εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια που μεσολάβησαν από τον πίθηκο που περπατούσε στα τέσσερα με το ανθρωπόμορφο πίθηκο που στεκόταν όρθιος.

   Όταν το 1974 βρέθηκε ο σκελετός της Λούση, του πρώτου ανθρωπόμορφου πιθήκου που έμοιαζε σε πολλά τον σημερινό άνθρωπο (που σημειωτέον ήταν και το τελευταίο εύρημα των προ Homo ανθρωποειδών), μπόρεσαν οι επιστήμονες να ατενίσουν τον χρονικό ορίζοντα και να δούνε πότε έκανε τα πρώτα του βήματα το θηλαστικό που αργότερα θα μετεξελισσόταν στον σύγχρονο άνθρωπο.

   Ένα νέο κενό όμως προέκυψε από αυτή την τόσο σημαντική ανακάλυψη. Μπορεί ο Ντόναλντ Γιόχανσον όταν βρήκε τον σκελετό της Λούση να τραγούδησε από τη χαρά του το “Lusy in the sky with diamondsBeatles, (εξ ου και το όνομα) σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να καταλάβει το τι φουρτούνες άναψε για την επιστημονική κοινότητα.

   Δεν είναι λίγοι αυτοί που παρακαλάνε, ακόμη και σήμερα, η Λούση να εμφανίστηκε, σαν πλάσμα,  μερικά εκατομμύρια χρόνια πιο πριν, καθώς τα ευρήματα αφήνουν ένα τεράστιο κενό από τους υποτιθέμενους κοινούς προγόνους χιμπατζήδων και ανθρώπων που ήταν ο Προκόνσουλ.

  Οι Προκόνσουλ εμφανίστηκαν πριν από 18 εκατομμύρια χρόνια, ενώ η Λούση πριν από μόλις τρία. Η παράλληλη εξελικτική πορεία μεταξύ χιμπατζήδων και Homo δεν υπάρχει, κι ούτε αρμόζει στη θεωρία της εξέλιξης να εμφανίζεται ξαφνικά η Λούση πριν 3 εκατομμύρια χρόνια ενώ οι απευθείας πρόγονοί της πριν 18 εκατομμύρια χρόνια. Δεν μπορεί επί 15 εκατομμύρια χρόνια (που είναι η διαφορά μεταξύ του Προκόνσουλ και Λούση) να σκαρφάλωνε στα δέντρα και να περπατούσε στα τέσσερα και ξαφνικά πριν από 3 εκατομμύρια χρόνια να αποφάσισε να περπατήσει και να αποκτήσει ανθρώπινα χαρακτηριστικά στη συμπεριφορά.

   Παρόλα αυτά ακόμη μία ανακάλυψη ήρθε για να μπει ανάμεσα στη Λούσυ και τους Προκόνσουλ, αυτή του Ardipithecus Ramidus για να φέρει ακόμη ένα εκατομμύριο χρόνια πιο κοντά τα ανθρωποειδή με τους χιμπατζήδες καθώς μπόρεσε να περπατήσει όρθιος. Αλλά και πάλι το κενό μεταξύ του Ardipithecus Ramidus και των Προκόνσουλ είναι πολύ μεγάλο και κανείς δεν μπορεί να δώσει μια απάντηση για  να το γεμίσει. Κι έτσι το ερώτημα παραμένει, έχουμε κοινή καταγωγή με τους χιμπατζήδες;

Η Εξέλιξη της Εξέλιξης Ι

Πριν τη θεωρία της εξέλιξης η χρονομηχανή της εκκλησία συναντούσε τον άνθρωπο μόλις λίγες χιλιάδες χρόνια πριν. Εκεί τοποθετούσε χρονικά, την εμφάνιση του ανθρώπου, το  βιβλίο της Γένεσης, που για χρόνια αποτελούσε το απαράβατο τεκμήριο της απαρχής του κόσμου, αλλά και του ανθρώπου. Αυτό το πλάσμα, το τελειότερο, μιας και φτιάχτηκε κα εικόνα και ομοίωση του θεού. Μάλιστα ένας Ιρλανδός αρχιεπίσκοπος, ονόματι Τζέημς Ούσσερ, έπιασε χαρτί και μολύβι, κάθισε στο δρύινο παλιό γραφείο του, που οι σταγόνες από το μελάνι της πένας του γέμιζε τις αυλακώσεις που είχαν αποκαλυφθεί όταν ο λούστρος έφυγε από την πολλή χρήση. Έβαλε κάτω μία-μία όλες τις γενιές που αναφέρει η Γραφή, έκανε την πρόσθεση και έβγαλε πως ο κόσμος είχε δημιουργηθεί το έτος 4004 π.χ. Μετά έσπευσαν και πανεπιστημιακοί για να εντάξουν την επιστήμη στο πλευρό της χρονικής τοποθέτησης της δημιουργίας του πλανήτη, και συγκεκριμένα κάποιος Τζων Λάιτφουτ όπου βρήκε πως στις 23 Οκτωβρίου του 4004 π.χ. (δηλαδή σε δέκα μέρες θα κλείνει 6012 χρόνια) Εκείνη την ημέρα σηκώθηκε το πρωί ο θεός και αφού έκανε τα απαραίτητα, ξεφύλλισε το ημερολόγιό του και είδε πως την συγκεκριμένη μέρα είχε προγραμματίσει τη δημιουργία ενός κόσμου. Έτσι, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Καιμπριτζιανού αντιπρύτανη, στις 9 το πρωί ακριβώς του έτους 4004 π.χ. δημιουργήθηκε ο κόσμος

Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική καθώς ο κόσμος ξεκίνησε την πορεία του προς την εξέλιξη πριν από 15 δισεκατομμύρια χρόνια για να φτάσει στα 3,5 εκατομμύρια και να εμφανιστεί η  Λούση, ο Australopithecus afarensis, το πρώτο πλάσμα που θεωρείτε πρόγονος του Homo, καθώς τα χαρακτηριστικά του παραπέμπουν στον άνθρωπο και όχι στον ανθρωποειδή πίθηκο. Τον πρώτο άνθρωπο, ή έστω το πλάσμα που έμοιαζε στον άνθρωπο και περπατούσε όρθιο, δεν τον είδαν οι υπολογισμοί, ή η φαντασία, του συγγραφέα της Γένεσης, και των άλλων σχετικών πονημάτων, αλλά τα ζώα που σκάβανε με τις οπλές τους το ξερό και άγριο χώμα στις αφρικανικές σαβάνες.

Ωστόσο, πριν η εκκλησία κλείσει τα μάτια της ιστορίας, οι Έλληνες με καθαρό βλέμμα είχαν δει πολύ πιο πέρα και από τον Δαρβίνο όταν ο Αναξίμανδρος είχε πει πως πρόγονος του ανθρώπου ήταν κάποιο θαλασσινό ζώο και πως οι Γη και οι κάτοικοί της ήταν απόγονοι της Πρωταρχικής ύλης.

Και ο Εμπεδοκλής, επίσης, είχε πει πως εξέλιξη είναι η επιβίωση του καταλληλότερου μέσα από τυχαίους συνδυασμούς οργανικών μορφών.

Λέω ότι οι Έλληνες είδαν πιο πέρα από τον Δαρβίνο γιατί ο εδραιωτής της θεωρίας της εξέλιξης, δεν πίστευε καθόλου σε αυτήν, την εποχή που ξεκίνησε το έργο του σαν φυσιοδίφης. Τα αποτελέσματα των ερευνών του τον οδήγησαν στο μεγαλύτερο έργο της ζωής του μόνο αφού διάβασε τις απόψεις του Λαμάρκ για την εξέλιξη και συγκεκριμένα σε μία, επαναστατική για την εποχή παράθεσή του, παράθεση όπου υποστήριζε πως τα ζώα γίνονται όλο και πιο πολύπλοκα σαν οργανισμοί γιατί θέλουν να βελτιωθούν. Η θεωρία δηλαδή προϋπήρχε και μαζί της και οι αντιδράσεις τόσο της εκκλησίας, όσο και του κόσμου που δεν ήθελε να δεχτεί ότι πρόγονός του είναι ο πίθηκος.

Αντιδράσεις όμως υπήρχαν και από τους επιστήμονες της εποχής που, μπορεί να αναγνωρίζανε την αξία της θεωρίας, κατέθεταν όμως τις ενστάσεις τους με την εντονότερη από αυτές να είναι για την αδυναμία της εξέλιξης να εξηγήσει την προέλευση της ίδιας της ζωής, όποια μορφή κι αν είχε σε αυτή την πρώτη φάση. Τέτοια ακούγανε οι υποστηρικτές του ανώτερου Δημιουργού και τρίβανε τα χέρια τους. Ώσπου ήρθε η ανακάλυψη του Στάνλεϋ Μίλερ το 1953 για να δείξει πως με την έλλειψη οξυγόνου και τα συστατικά που υπήρχαν εκείνη τη στιγμή της δημιουργίας του κόσμου, οι υποτιθέμενες και πολύ πιθανές ηλεκτρικές εκκενώσεις μπορούσαν να παράγουν οργανικά μόρια.

Σήμερα αυτή η θεωρία είναι μία από τις πολλές. Που προστέθηκαν για να εξηγήσουν την αρχή της ζωής, χωρίς καμία να κατέχει τα σκήπτρα της πιο απόλυτης και ολοκληρωμένης.

Ωστόσο, αυτό που καταγράφηκε σαν το πιο σημαντικό από τη θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου, πέρα από τα κατά καιρούς προβλήματα, είναι το πως ανακατεύθυνε το νου του ανθρώπου σε σχέση με την πορεία της ζωής, μιλώντας στην ουσία για την κοινή καταγωγή των ειδών. Βοήθησε να φωτιστούν πολλά σκοτεινά σημεία και να επαναπροσδιορίσουν τη θέση όλων των προγονικών οργανισμών.