Έχουμε κοινή καταγωγή με τους χιμπατζήδες;

eccehomo

  Με τη ανακάλυψή του λοιπόν ο Δαρβίνος μπορεί να βοήθησε την επιστημονική κοινότητα, παράλληλα όμως δημιούργησε, όπως ήταν φυσικό, και νέες διχογνωμίες, τόσο για το αν ο άνθρωπος μπορεί να είναι απόγονος των πιθήκων, όσο και για το αν πράγματι είναι. Στο ερώτημα ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι απαντά ή ίδια η υπόσταση της θεωρίας της εξέλιξης. Αν δεν το ισχυριζόταν δεν θα υπήρχε και η θεωρία της εξέλιξης.

  Τα ευρήματα όμως των απολιθωμάτων αφήνουν ένα τεράστιο χρονικό κενό και είναι το κρισιμότερο στην θεωρία της εξέλιξης. Αυτό το κενό περιλαμβάνει τα εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια που μεσολάβησαν από τον πίθηκο που περπατούσε στα τέσσερα με το ανθρωπόμορφο πίθηκο που στεκόταν όρθιος.

   Όταν το 1974 βρέθηκε ο σκελετός της Λούση, του πρώτου ανθρωπόμορφου πιθήκου που έμοιαζε σε πολλά τον σημερινό άνθρωπο (που σημειωτέον ήταν και το τελευταίο εύρημα των προ Homo ανθρωποειδών), μπόρεσαν οι επιστήμονες να ατενίσουν τον χρονικό ορίζοντα και να δούνε πότε έκανε τα πρώτα του βήματα το θηλαστικό που αργότερα θα μετεξελισσόταν στον σύγχρονο άνθρωπο.

   Ένα νέο κενό όμως προέκυψε από αυτή την τόσο σημαντική ανακάλυψη. Μπορεί ο Ντόναλντ Γιόχανσον όταν βρήκε τον σκελετό της Λούση να τραγούδησε από τη χαρά του το “Lusy in the sky with diamondsBeatles, (εξ ου και το όνομα) σε καμιά περίπτωση δεν μπορούσε να καταλάβει το τι φουρτούνες άναψε για την επιστημονική κοινότητα.

   Δεν είναι λίγοι αυτοί που παρακαλάνε, ακόμη και σήμερα, η Λούση να εμφανίστηκε, σαν πλάσμα,  μερικά εκατομμύρια χρόνια πιο πριν, καθώς τα ευρήματα αφήνουν ένα τεράστιο κενό από τους υποτιθέμενους κοινούς προγόνους χιμπατζήδων και ανθρώπων που ήταν ο Προκόνσουλ.

  Οι Προκόνσουλ εμφανίστηκαν πριν από 18 εκατομμύρια χρόνια, ενώ η Λούση πριν από μόλις τρία. Η παράλληλη εξελικτική πορεία μεταξύ χιμπατζήδων και Homo δεν υπάρχει, κι ούτε αρμόζει στη θεωρία της εξέλιξης να εμφανίζεται ξαφνικά η Λούση πριν 3 εκατομμύρια χρόνια ενώ οι απευθείας πρόγονοί της πριν 18 εκατομμύρια χρόνια. Δεν μπορεί επί 15 εκατομμύρια χρόνια (που είναι η διαφορά μεταξύ του Προκόνσουλ και Λούση) να σκαρφάλωνε στα δέντρα και να περπατούσε στα τέσσερα και ξαφνικά πριν από 3 εκατομμύρια χρόνια να αποφάσισε να περπατήσει και να αποκτήσει ανθρώπινα χαρακτηριστικά στη συμπεριφορά.

   Παρόλα αυτά ακόμη μία ανακάλυψη ήρθε για να μπει ανάμεσα στη Λούσυ και τους Προκόνσουλ, αυτή του Ardipithecus Ramidus για να φέρει ακόμη ένα εκατομμύριο χρόνια πιο κοντά τα ανθρωποειδή με τους χιμπατζήδες καθώς μπόρεσε να περπατήσει όρθιος. Αλλά και πάλι το κενό μεταξύ του Ardipithecus Ramidus και των Προκόνσουλ είναι πολύ μεγάλο και κανείς δεν μπορεί να δώσει μια απάντηση για  να το γεμίσει. Κι έτσι το ερώτημα παραμένει, έχουμε κοινή καταγωγή με τους χιμπατζήδες;

Ο Κατακλυσμός και η ζωή πριν από αυτόν

Δύο κατακλυσμοί έχουν καταγραφεί έστω και μέσα από τις μυθολογίες των λαών που τις γράψανε. Ένας είναι στην αρχαία Ελλάδα, αυτός του Δευκαλίωνα και ένας του Νώε που περιγράφεται στην Αγία Γραφή. Αυτή που στέκεται με περισσότερες αξιώσεις είναι φυσικά του Νώε, καθώς είναι δημιούργημα της Χριστιανικής θρησκείας, της μετέπειτα χριστιανικής θρησκείας, αλλά και επειδή είχε χαρακτηριστεί και οικουμενικός κατακλυσμός.
Σήμερα, τόσο οι επιστήμονες, όσο και η εκκλησία παραδέχονται πως δεν υπήρξε ποτέ παγκόσμιος κατακλυσμός. Τα σκεπασμένα όμως με το ίζημα χιλιετιών, ευρήματα είναι σκορπισμένα σε όλο τον κόσμο.
Παντού ερχότανε στο φως της επιφάνειας γιγαντιαίοι σκελετοί μαστόδοντων, σχεδόν σε όλη την Ευρώπη, αλλά και στη Κίνα. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους γεωλόγους στο συμπέρασμα ότι πρέπει να γίνανε διαδοχικοί κατακλυσμοί σε διάφορα μέρη της γης καλύπτοντας μεγάλη χρονική περίοδο. Την πεποίθηση αυτή ήρθε να επιβεβαιώσει η ανακάλυψη των διαφορετικών στρωμάτων στους ιζηματογενείς βράχους. Κάθε στρώμα ήταν αποτέλεσμα και διαφορετικού κατακλυσμού.

Όπως θα διαβάσατε στο άρθρο της Wikipedia ακόμη και σήμερα οι επιστήμονες για να αποδείξουν το προφανές, το ότι δηλαδή δεν μπορεί να έγινε ο κατακλυσμός της Αγίας Γραφής, καταφεύγουν αποδείξεις του τύπου: όλα αυτά τα είδη των ζώων που υπάρχουν σήμερα δεν θα χωρούσαν στη κιβωτό με τις διαστάσεις που έδωσε ο ίδιος ο Νώε όταν του ζήτησε ο Θεός το λογαριασμό για τα ξύλα που χρησιμοποίησε.
Φανταστείτε λοιπόν τι θα γινόταν μερικούς αιώνες πριν αν τολμούσε κανείς να πει κάτι τέτοιο. Την εποχή της απόλυτης εκκλησιαστικής κυριαρχία ο θεός είχε βάλει τα απολιθώματα εκεί για να υποδηλώνει στους ανθρώπους την ύπαρξή του.
Ο πρώτος που μίλησε για λάσπη που σκέπασε τα πλάσματα και αργότερα μεταμορφώθηκε σε βράχο, ήταν ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι το 1500μ.χ. Καλά που τους καλλιτέχνες τους έχουν για τρελούς και έτσι δεν πείρε κανείς της μετρητής αυτό που είπε. Διαφορετικά θα είχε τη μοίρα ενός Γάλλου που ογδόντα χρόνια μετά υποστήριξε το ίδιο πράγμα και τον πέταξαν στη Βαστίλη όπου και πέθανε.
Τον 19ο αιώνα και με την ανάπτυξη της παλαιοντολογίας, οι συζητήσεις και οι μελέτες επικεντρώθηκαν στις μορφές των έμβιων οργανισμών που εμφανιζόταν τις εκάστοτε περιόδους, με την κεντρική θέση των μελετών να αποτελεί η εμφάνιση του ανθρώπου και τα συμπεράσματα να συγκλίνουν υπέρ της άποψης ότι δεν υπήρχε προκατακλυσμιαίος άνθρωπος.



About this entry